Donderdag 8 april 2010.

Afgelopen nacht hebben we eigenlijk voor het eerst goed geslapen. We kwamen op het lumineuze idee om het straalkacheltje op de laagste stand te laten branden.

Nou, dit was een schot in de roos want we hebben het geen van tweeën koud gehad.

Vanochtend zijn we de dag begonnen met het verorberen van het (halve) stokbroodje en de twee croissant die we de avond tevoren hadden besteld bij de campingeigenaar (een typisch Frans en dus klein en druk manneke dat honderduit praatte).

Enfin: de broodjes waren heerlijk alleen het weer deed niet mee.

Het zou een sombere dag worden, zo schatten we in en wellicht zou het ook nog gaan regenen.

We besloten weer op pad te gaan en we zouden wel zien hoe ver we zouden komen.

Toen we onderweg op een parkeerplaats in de camper aan het lunchen waren, hoorden we ineens een enorme klap.

We dachten dat iemand onze camper had geramd maar we zagen niet dat hierop duidde.

We zijn snel de camper uitgelopen en tot onze schrik zagen we dat een enorme vrachtwagen op ongeveer 25 meter afstand van onze camper van de weg was geraakt en in de bosjes was gereden waar een geschrokken chauffeur nog bleekjes achter het stuur zat.

Later bleek dit een Poolse chauffeur te zijn die vermoedelijk achter het stuur in slaap was gevallen en vervolgens van de weg was geraakt.......

Nu we dit schrijven zitten we op een camping in Nancy. Een wakkere lezer weet dan dat we vandaag ruim 600 kilometer hebben gereden.

We hebben zojuist lekker in de camper gegeten (hamburgertje, aardappelpuree en witte bonen in tomatensaus) en jawel: een toetje na.

Uiteraard heeft een goed glas rode wijn dit avondmaal op voortreffelijke wijze begeleid.

Daarna hebben we samen de afwas gedaan en hebben we ons heerlijk gedoucht. Wat kan een mens zich fris voelen.

Het kan best zo zijn dat wanneer het weer niet drastisch verbetert, we morgen besloten om door te rijden naar huis.

We vermaken ons echter nog steeds prima.

Doei!